Pagina's

donderdag 12 januari 2012

Vrijheid zonder verlangens


Luisterend naar de woorden van of kijkend naar de daden van de meesters van verschillende kunsten, realiseert men zich dat hetgeen deze mensen met elkaar gemeen hebben het vermogen is om zich perfect samen te laten vallen met het universum en een wereld van universele harmonie te doen ontstaan.
Aiki is de vezel die alles, niet alleen de mens, aan elkaar verbind met liefde. De oorsprong van de Bu van Japan is liefde. Alles in deze wereld is vorm gegeven in overeenstemming met liefde. Wetenschap en cultuur evenzeer komen voort uit de grote geest van liefde. Geplaatst tussen hemel en aarde gebruikt de mens deze vezel om hem voort te helpen op het pad van creatie.
Er zijn veel wegen naar de top van de berg Fuji (Fuji yama) en slechts een top. Deze top is anders gezegd de weg van liefde.  Ieders individuele training is verschillend terwijl de uiteindelijke bestemming hetzelfde is.
De Budo van Japan is beslist geen pad van wedijver, strijd of confrontatie. Bu is het pad van vreedzaam omgaan met alles en met iedereen langs het het pad als ware het allen broeders.
Laat me over een droom vertellen die ik laatst had.
In mijn droom rende ik langs het pad van Shura (Ashura, de Boeddhistische god van het kwaad), me haastend om onoverwinnelijk te worden. Ik wilde de sterkste man van Japan, van de wereld worden. Kijkend naar mezelf zoals ik toen was, zie ik een harde uitdrukking op mijn gezicht en een lichaam totaal zonder licht. Ik vervolgde op dit pad en kwam bij de oevers van een grote rivier. Het water stroomde hard en ik begon me af te vragen hoe ik de oversteek zou kunnen maken. Toen zag ik een stuk drijfhout in het water. Ik wenkte er naar en het kwam inderdaad naar me toe. Ik greep het beet en wilde de rivier overzwemmen. Precies op dat moment volgden vijf of zes van mijn leerlingen me in het water, samen met enkelen die in het verleden strijd met me hadden geleverd. Onder al dit gewicht begon het stuk drijfhout te zinken. Op dat moment lieten twee leerlingen los. Zij werden meegesleurd door het water, zichzelf opofferend, waardoor de overigen van ons kans kregen om de andere oever te bereiken.
Eenmaal op de andere oever troffen we een groot open veld, begroeid  met volle groene rijsthalmen. De anderen voelden zich zo aangetrokken door deze rijsthalmen dat ze zich in het veld begaven en al gauw uit het zicht waren verdwenen.
Uiteindelijk is men alleen op het grote pad dat Noord met zuid verbindt. Als enige huilde ik tranen van geluk terwijl ik de grote weg van licht beklom.

Om verder te komen op de weg is het noodzakelijk dat men vordert zonder dat men begeerten heeft. Alleen ontdaan van alle verlangens zal men ultieme vrijheid bereiken. De wereld wordt het domein van mensen vrij van verlangens.

Ueshiba Morihei O Sensei (vertaling uit het engels; Tom Verhoeven).

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen